ได้ตุ๊กตาแพนด้าแม่ลูกเป็นของขวัญวันเกิด น้องส่งมาให้จากกรุงเทพฯ
ท่าทางความบ้าแพนด้าคงเป็นที่เลื่องลือ
เอามาทำ head แย้ว
ตั้งชื่อว่าอะไรดีน๊า ?
คำหุย-ศรีอึ่ง
เครือฟ้า-เครือฝน
.....
คิดชื่อก่อน
เครือฟ้า
สาวสวยผู้ชื่นชอบแพนด้าและช้าง....และอีเห็น และจิ้งกุ่ง แมงแกง มดคันไฟ
ตลอดจนอะมีบาและพารามีเซียม เครือฟ้ารักหมดทุกตัว
จริงๆนะ
6.30 น.
- เด็กหญิงป้าปิดโทรศัพท์ที่ตั้งปลุก จ๊น จน นาฬิกาปลุกอันละยี่สิบบาทก็ไม่รู้จักซื้อมาใช้
- หลับต่อ
7.00 น.
ตื่นแล้ว จิบกาแฟ อาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน
8 - 11
- เด็กหญิงป้าเดินไปทำงานอย่างเร่งรีบ จนลืมหยุดยืนเคารพธงชาติ น่าละอายใจจริง
...หากไทยไร้ความยืนยง เราจะร้องเพลงเพลงลอยกระทงให้ใครฟัง...
- ทำงานใช้เสียง ไม่มีอะไรตกถึงท้อง เกรงว่าจะสอนไม่ทัน เนื่องจากวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนการสอน ความเร่งรีบทำให้หงุดหงิดจนเกือบตบเด็กที่แอบไปซื้อของมากินในห้องเรียน (แต่กลัวถูกถ่ายคลิป)
11.00 น.
- สอนเสร็จแล้ว ว่าจะไปหาข้าวกิน แต่เวลากลางวันเด็กมากมายไปกินอาหาร เนื่องจากไม่ชอบที่คนพลุกพล่าน ตัดสินใจไปกินก๋วยเตี๋ยวแทน
- จราจรมาจับคนขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ใส่หมวกกันน๊อค จึงเป็นคนดีกะทันหัน เดินข้ามสะพานลอย แต่ก็ยังเกรงว่าจะถูกจับข้อหาไม่ใส่หมวกันน๊อคข้ามสะพานลอย
- ซื้อชาเนสทีเย็นไม่หวานมากแก้วละสิบบาท เข้มข้นบาดใจ
- กินก๋วยเตี๋ยววันนี้กินบะหมี่ต้มยำไม่ใส่น้ำตาล กินอะไรก็บอกว่าไม่หวาน ไม่ใส่น้ำตาล แต่พุงของเด็กหญิงป้าก็ยังคงปูดโปน
- พูดคุยกับป้าคนขายก๋วยเตี๋ยวชีวิตรันทด เห็นแกบอกจะเซ้งร้าน คนใหม่จะขายข้าวมันไก่ แกบอกเช่าที่ขายก๋วยเตี๋ยวนี้ปีละสามหมื่น หยิบเงินยี่สิบห้าบาทค่าก๋วยเตี๋ยวให้แกไปอย่างเร็วรี่
12.00 น.
- นั่งพิมพ์เอกสาร 1 ฉบับ เพราะเด็กหญิงป้าเป็นเลขาด้วยอีกตำแหน่งหนึ่ง ไม่นับตำแหน่งแม่บ้าน และยามของที่ทำงาน จากนั้นดูเหมือนว่าจะตรวจรายงานเด็ก สลับกับเม้าท์แตกกับเพื่อนร่วมงานโต๊ะติดกัน (พี่คำขุ่น) และชักชวนกันวางแผนเที่ยวตอนปิดเทอม
14.30 น.
- เดินทางจากตึกที่ทำงานไปอีกตึกหนึ่งขึ้นลิฟต์ไป 7 ชั้น เพื่อไปคุมสอบ
- ต้องจัดโต๊ะเองเพราะห้องที่ใช้นั้นเขายังไม่จัดโต๊ะเป็นห้องสอบ
- เหนื่อยนะโว้ย
- มีเด็กนักศึกษามาช่วยจัดโต๊ะสามคน
15.00 น.
- เด็กที่มาช่วยจัดโต๊ะนั้นปรากฏว่าไม่มีสิทธิ์สอบเพราะไม่เคยเข้าเรียน มิน่าล่ะถึงว่าหน้าไม่คุ้น
- ให้คะแนนจัดโต๊ะสอบไปคนละสองคะแนน แต่ดูเหมือนจะช่วยอะไรไม่ได้
- เด็กที่ขยันและเรียนเก่งคนหนึ่งไม่มาเข้าสอบ จึงถามเพื่อน เพื่อนแสนดีก็โทรหา ได้คำตอบว่า"ติดธุระ"
- น้องโทรมาถามว่า "เคยดูหนังเรื่อง GoGo G Boy หรือเปล่า" ตอบไปว่า "หนังอะไรเหรอ? ไม่รู้จัก"
16.00 น.
- เอาข้อสอบไปตรวจด้วยเครื่องตรวจไฮโซ รูดปรื้ด ปรื้ด
- เครื่องคงจะดีเกินไป คะแนนออกมาสอบตกกว่าครึ่งห้อง
- โอ...ไม่ ไม่ มันคงผิดที่ดินสอสองบี ฉันไม่ผิด ไม่ ไม่ ม่ายยยยยยย
17.00 น.
ไปกินส้มตำแก้เครียดกับมอลลี่และน้ำหนึ่ง
18.30 น.
กลับถึงคอนโด ลิฟต์ค้าง เดินขึ้นบันได
เหนื่อย
เวลาเท่าไหร่ไม่รู้
- เข้าเน็ต อ่านข่าวบันเทิง สลับกับดูหลินปิงนอนหลับ
- หาการบ้านให้น้อง การบ้านของน้องคือให้วิเคราะห์หนังเกย์ น้องเลือกหนังเกย์ใต้หวัน ที่โทรมาถามตอนกลางวันนั้นแล
- โทรเม้าท์แตกกับเพื่อน บ่นเรื่องงาน
- ดูข่าวบันเทิงฮ่องกงทางเคเบิ้ล มีแต่ดาราที่ไม่รู้จัก เห็นเขาว่าหลิวเต๋อหัวที่เพิ่งออกมาบอกว่าแต่งงานแล้วถูกแฟนๆต่อว่า ลุงแกก็แก่แล้วจะไปว่าอะไรแกอีก ชอบเหลียงเฉาเหว่ย
- ท้ายประโยคตะกี้บอกเฉยๆ
21.45
- อาบน้ำ แปรงฟัน เขียนบันทึก เปิดทีวีมีหนังเรื่อง Mean Girl ฉาย เคยดูแล้วแต่ยังไม่เคยดูแบบพากย์ไทย ก็ดีไม่ต้องอ่าน Sub ให้ปวดลูกกะตา
เป็นหนังที่ดี ตอนหนึ่งเขาบอกว่า
"การว่าคนอื่นอ้วน ไม่ได้ทำให้เราผอมลง เช่นเดียวกับการดูถูกคนอื่นว่าโง่ ก็ไม่ได้ทำให้เราฉลาดขึ้น" นะ
- ขณะนี้ -
เขียนจบแล้ว ง่วง
หลินปิงยังไม่ตื่นเลยป่านนี้แล้ว นังหมีขี้เซาดิ้นขลุกขลิก แม่หมีคาบไปหลุดเฟรมกล้อง
- กล้องซูมไปที่ลูกกรงเหล็ก จะให้ดูเห็บหรืออะไรไม่ทราบ
- แม่หมีเอาลูกไปนอนกอดที่มุมห้องอีกฝั่งหนึ่ง นอนกกกอดกันน่ารัก เลียหัวหูให้ลูกด้วย กล้องเผลอก็งาบหัวลูก รักกันจริ๊ง ยัยแม่ยืนอึอยู่ข้างลูก เขาว่าอึแพนด้าเอามาทำกระดาษได้
- จะเขียนทำไม?
- พยายาม cap รูป แต่ไม่ได้ ช่างมันเหอะ
ไปดูหลินปิงดีกว่า
จบ
ปล. ฉันสวย
ว่าจะเลิกเข้าเน็ตแล้ว...ทั้งที่เป็นการใช้เวลาว่างที่แสนโปรดปราน
พักหลังนี้รู้สึกว่ารับข้อมูลข่าวสารมากเกินไปละ
อินเตอร์เน็ตทำให้ได้รู้เห็นอะไรที่ไม่เคยรู้ มีข่าวบางข่าวที่...ถ้าอ่านแค่มันเป็นข่าวจะรู้สึกในระดับรับรู้ แต่พอได้อ่านพวก hi5 ไดอารี่จะรู้สึกอินถึงระดับหดหู่ ยกตัวอย่างเช่น ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมามีข่าวฆาตกรรม 5 ศพ อ่านข่าวเราว่าเศร้าแล้ว บังเอิญไปเจอลิงค์ hi5 ของน้องคนที่อยู่ในข่าว ได้เห็นรูป อ่านข้อความที่เพื่อนน้องเข้ามาเขียน ความรู้สึกบรรยายไม่ถูกเลย
ล่าสุดวันนี้อ่านบันทึกก่อนเสียชีวิตของคนๆหนึ่งที่ไม่เคยรู้จัก
บางทีการไม่รู้อะไรบ้างมันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ
อินเทอร์เน็ตให้อะไรบางอย่าง และกำลังจะทำให้เราเสียบางอย่าง
วันนี้เพิ่งจดโน๊ตลงสมุด 3 แผ่น เป็นการบันทึกที่ยาวที่สุดในช่วงหลายปีนี้ จากที่เมื่อก่อนเวลาจดไอเดียจะเขียนได้ประมาณเกือบสิบแผ่น
ตั้งแต่มีคอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพในการขีดเขียนลดลง ประสิทธิภาพการคิดก็ลดลงด้วย ระบบการคิดไม่ต่อเนื่อง
ตามทฤษฏี อวัยวะอะไรที่ไม่ได้ใช้มันจะฝ่อ
นิ้วเราจะค่อยๆสั้นกุดไปมั้ยนะ? นิ้วโป้งเราจะด้วนหรือเปล่า? เพราะเวลาพิมพ์คอมพ์เราไม่ค่อยใช้นิ้วโป้งนะนอกจาก space bar สังเกตดูสิ
สาวเครือฟ้า
เขียนแบบคนปกติก็เป็น
